गाजाका बालबालिकाका लागि शान्ति नै अन्तिम ‘भ्याक्सिन’ हो

इजरायल–प्यालेस्टिन द्वन्द्वको ११ औँ महिनामा पुग्दा बालबालिकाहरू सबैभन्दा बढी पीडित छन् । हालैको पोलियो प्रकोपले १० वर्षमुनिका ६४००० बालबालिकाको लागि आपत्कालीन खोप अभियान सुरु गरेको छ र गाजाको सबैभन्दा जोखिममा परेकाहरूका लागि पहिले नै डरलाग्दो सङ्कटलाई थप जटिल बनाउँदै छ ।
भ्याक्सिनहरूले रोगहरूविरुद्ध अस्थायी सुरक्षा प्रदान गर्न सक्ने भए तापनि यी बालबालिकाहरूलाई स्वास्थ्य, सुरक्षा र मर्यादाको भविष्यको ग्यारेन्टी गर्ने एकमात्र समाधान भनेको शान्ति हो ।
गाजाका बालबालिकाहरू यस क्रूर द्वन्द्वका सबैभन्दा निर्दोष सिकारहरूमध्येका हुन् । खाद्यान्न, सफा पानी र आधारभूत स्वास्थ्य सेवाको अभावले उनीहरूको अस्तित्वलाई गम्भीररूपमा खतरामा पारेको छ ।
संयुक्त राष्ट्रसङ्घले गत जुलाईमा गाजामा भोकमरी फैलिएको चेतावनी दिएको थियो । अनगिन्ती परिवारहरूको लागि, भोकमरीको सम्भावना अब टाढाको खतरा होइन तर डरलाग्दो वास्तविकता हो । भोक धेरै खतराहरूमध्ये एकमात्र हो । गाजाको सरसफाइ पूर्वाधार भग्नावशेषमा छ, यसका ७० प्रतिशत ढल पम्पहरू नष्ट भएका छन् । फोहोर पानी प्रशोधन सुविधाहरू हराएका छन् र सफा पानी प्रणालीको विध्वंसले गाजाको नाजुक सार्वजनिक स्वास्थ्य प्रणालीलाई सिमान्तसम्म धकेलेको छ ।
विश्वका अधिकांश भागमा उन्मूलन भएको रोग पोलियोको २५ वर्षपछि पुनरुत्थान गाजाका बालबालिकाहरू सहन बाध्य भएका विपत्तिजनक अवस्थाहरूको निन्दनीय अवस्था हो ।
गाजाका युवाहरूको लागि विस्थापन अर्को गम्भीर वास्तविकता हो । द्वन्द्व सुरु भएदेखि, संयुक्त राष्ट्रसङ्घका अनुसार १९ लाख मानिस विस्थापित भएका छन्, जसमध्ये झन्डै आधा बालबालिका छन् ।
कब्जा गरिएको प्यालेस्टिन क्षेत्रका लागि संयुक्त राष्ट्र सङ्घीय मानवीय संयोजक मुहन्नाद हादीले भर्खरै अवलोकन गरेअनुसार, नागरिकहरूलाई सुरक्षित राख्नको लागि निकासी आदेशहरूले प्रायः उल्टो प्राप्त गर्दछ, परिवारहरूलाई भिडभाड, असुरक्षित क्षेत्रमा थोरै सेवा र निरन्तर खतरामा लैजान्छ । गाजाका बालबालिकाका लागि विस्थापन अस्थायी परीक्षा होइन† यो एक स्थिर अवस्था हो ।
भोक, कुपोषण र रोगहरू पर्याप्त विनाशकारी छन्, हिंसाको भूत अझ ठुलो छ । हवाई हमला, विस्फोट र बन्दुकधारी लडाकुहरू गाजाका बच्चाहरूको लागि दैनिक जीवनको डरलाग्दो ध्वनि प्रवृत्ति बनेको छ । ११ महिनाको निरन्तर युद्धपछि, गाजाको धेरैजसो भाग भग्नावशेषमा परिणत भएको छ, जसले आफ्ना बच्चाहरूलाई सुरक्षाको भावनाबिना नै संसारमा रुमलिन छोडेको छ ।
मृतकको तथ्याङ्क अचम्मलाग्दो गरी बढ्दो छ । प्यालेस्टिनी अधिकारीहरूका अनुसार यस द्वन्द्वमा ४१,००० भन्दा बढी प्यालेस्टिनीको मृत्यु भएको छ, जसमध्ये १६,००० भन्दा बढी बालबालिका रहेका छन् । कम्तीमा १७ हजार बालबालिकाले एक वा दुवै अभिभावक गुमाएका छन् । करिब ३,५०० बालबालिका कुपोषणका कारण मृत्युको मुखमा छन् । गाजामा भएका ९४,००० भन्दा बढी घाइतेमध्ये बालबालिकाको ठुलो सङ्ख्या रहेको छ ।
यी सङ्ख्याले तिनीहरूको पछाडिको मानवीय त्रासदीलाई प्रकट गर्दछ – युवा जीवनको क्षति जुन सम्भावनाले भरिएको थियो । गाजाका बच्चाहरूको मौन बिन्ती पीडादायी स्पष्टताका साथ प्रतिध्वनित हुन्छ, “गाजामा, हामी कहिल्यै हुर्केनौँ ।”
गाजाका बालबालिकाहरू, सबै बालबालिकाहरूजस्तै खाना, शिक्षा र आशामा पहुँचको साथ सुरक्षामा हुर्कन योग्य छन् । उनीहरूलाई चाहिने भनेको खोप मात्र होइन; तिनीहरूलाई पहिले शान्ति र सामान्य जीवन चाहिन्छ । खोपले अस्थायी राहत प्रदान गर्न सक्छ, तर यसले यी बालबालिकालाई गोली र बमबाट जोगाउन सक्दैन । तिनीहरूका लागि, शान्ति अन्तिम ‘भ्याक्सिन’ (खोप) हो, जसले तिनीहरूको भविष्य सुरक्षित गर्न सक्छ ।
खोपहरूले लक्षणहरूको उपचार गर्दछ; शान्ति नै उपचार हो । द्वन्द्व अन्त्य हुनुपर्छ । गाजाका बच्चाहरूका लागि मात्र होइन, तर जताततै शान्तिप्रेमी मानिसहरूको साझा आकाङ्क्षाका लागि शान्ति कायम हुनुपर्छ ।