प्रोग्रेसिभ इन्टरनेशनलको विश्लेषण नम्बर ३९ नरसंहारको वर्ष

प्रिय मजदुर दैनिक,
ठ्याक्कै एक वर्ष पहिले आजको दिन (अक्टोबर ८), हामीले तपाईंलाई चेतावनीसहित लेखेका थियौँः “इजरायलले गाजामा नरसंहार गर्ने योजना बनाइरहेको छ ।”
प्यालेस्टिनीहरूले ७५ वर्षदेखि सन् १९४८ को नक्बा कहिल्यै अन्त्य नभएको बताए । यो ७५ वर्षदेखि गाजाको भीडयुक्त शरणार्थी शिविरहरूमा, जेरूशलेमका गल्लीहरूमा, हाइफाका पहाडहरू र जेनिनको कुनाहरूमा हरेक दिन जारी छ ।
तर आज फरक महसुस भएको छ । वेस्ट बैङ्क, जेरुसेलम, गाजा र डायस्पोराभरिका लाखौँ प्यालेस्टिनीहरूले गाजामा आफ्ना मानिसहरूलाई सामूहिक रूपमा निष्कासन गरेको देख्दा इजरायलले उनीहरूको घरहरू ध्वस्त पार्दा र बाँकी रहेकाहरूलाई मारिरहेको देख्दा मानिसहरूले जम्मा गर्न सक्ने शब्दहरू मात्र हुन्,– नक्बा ।
दोस्रो नक्बा ।
एक वर्षपछि, हामी यो दोस्रो नक्बाको साक्षीको रूपमा फेरि लेख्छौँ – ३६५ दिन जसमा इजरायलले प्यालेस्टिनी जनताविरुद्ध नरसंहारको घोषणा गरेको थियो र गरिरहेको छ ।
ब्रीफिङ नम्बर ३९ मा, हामी यी दाबीहरू पुनः गर्छौं, र आफैलाई सोध्छौंः के हाम्रो सामूहिक मानवताले यी डरलाग्दाहरू मात्र नभई युद्ध मेसिनलाई भत्काउन आवश्यक पर्ने तत्काल, स्पष्टता र विश्वासका साथ तिनीहरूलाई प्रतिरोध गर्न सक्यो – र उपाय फेला पार्यो ? यसको ठाउँमा शान्ति र मुक्तिको नयाँ परियोजना लागु भयो ? यी प्रश्नहरूको जवाफ दिन हामीले नरसंहारको वर्षलाई समीक्षा गर्नेछौँ ।
एक वर्षअघि, इजरायलका शीर्ष अधिकारीहरूले आफ्नो नरसंहारको मनसाय घोषणा गरे । अक्टोबर ७ मा इजरायली प्रधानमन्त्री बेन्जामिन नेतान्याहुले गजावासीहरूलाई अहिले छोड्न भने, कतै जाने ठाउँ नभए पनि, गाजाबासीहरू इजरायली–नियन्त्रित खुला–एयर जेलमा फसेका थिए – किनभने इजरायलको बमले गाजापट्टीलाई भग्नावशेषमा परिणत गर्ने घोषणा गरेका थिए । उनी आफ्नो वचनमा सत्य साबित भए । दोस्रो विश्वयुद्धमा लन्डन, ड्रेसडेन र ह्याम्बर्गले संयुक्त रूपमा भोगेको भन्दा इजरायलले गाजामा धेरै बढी बम खसालेको छ । १६०,००० भन्दा बढी भवनहरू समतल पारिएका छन् । गाजा अब र वर्षौँसम्म खैरो भग्नावशेषको भूमि हुनेछ ः टुटेको कङ्क्रिट निर्दोषहरूको सडेको लासहरूको गन्धका साथ ।
९ अक्टोबरमा रक्षामन्त्री योभ ग्यालान्टले ‘बिजुली, खाना, पानी, इन्धन बिना’ गाजाको ‘पूर्ण घेराबन्दी’ घोषणा गरे । उनले भने कि इजरायल ‘मानव जनावरहरू’ सँग लडिरहेको छ र ‘तदनुसार कार्य गर्नेछ ।’ भोकमरीलाई युद्धको हतियारको रूपमा प्रयोग गरिएको छ, जसले गाजाका जनतामाझ विशेष गरी बालबालिका र वृद्धहरूमाझ अनिकाल र कुपोषणबाट अनगिन्ती मृत्युहरू निम्त्याएको छ  ।
१६ अक्टोबरमा, इजरायलका राष्ट्रपति आइज्याक हर्जोगले स्पष्ट गरे रक्षामन्त्री ग्यालान्टको को ‘मानव जनावर’ भनेको गाजाका सबै मानिसहरू र सबै प्यालेस्टिनीहरू हो । उनले भने, “यो त्यहाँ एक सिङ्गो राष्ट्र हो जुन जिम्मेवार छ ।” त्यसैले गाजाको स्वास्थ्य मन्त्रालयले पुष्टि गरेको मृत्युमध्ये ७० प्रतिशत महिला र बालबालिका हुन् भन्नेमा कुनै अचम्म मान्नुपर्दैन । यस वर्षको मृत्युको पूर्ण अनुमान मन्त्रालयले कागजात गर्न सक्षम भएको भन्दा धेरै उच्च छ, दुबै ल्यान्सेटमा एक पत्र र गाजामा काम गर्ने अमेरिकी अमेरिकी डाक्टरहरूको समूहले पहिले नै १ लाख जनाभन्दा बढीको मृत्युको स्पष्ट अनुमान गरेको छ ।
यो सबै भग्नावशेष र विनाशपछि इजरायलका शीर्ष अधिकारीहरूले गाजामा प्यालेस्टिनीहरूलाई नियन्त्रण गर्न अनुमति दिने कुनै मनसाय राखेका छैनन् । उनीहरू यो कुरा खुलेर भन्छन् । उदाहरणका लागि, राष्ट्रिय सुरक्षा मन्त्री इटामार बेन गभिरले यस वर्षको जनवरी १७ मा एक टेलिभिजन अन्तर्वार्तामा भने, “प्यालेस्टिनीहरूलाई गाजा छोड्ने प्रोत्साहनको योजनाको साथ हामीले गाजा कब्जा गरेर त्यहाँ बस्न आवश्यक छ ।” प्रभावकारी विलयको लागि उनको आह्वान अर्को दिन नेतान्याहूद्वारा प्रतिध्वनित भयो, उनले भने “इजरायलले जोर्डन नदीदेखि समुद्रसम्मको सम्पूर्ण क्षेत्रलाई नियन्त्रण गर्नुपर्दछ ।”
यस विस्तारवादी नीतिको साथ, इजरायली बसोबास गर्नेहरूले वेस्ट बैङ्कमा थप अवैध बस्तीहरू निर्माण गरिरहेका छन् र सम्पत्ति विकासकर्ताहरूले गाजाको कुल जातीय सफायापछि सम्भावित सुखसुविधापूर्ण लक्जरी रियल इस्टेट बूमको बारेमा सम्मेलनहरू आयोजना गरिरहेका छन् ।
यद्यपि गाजा पर्याप्त छैन । इजरायल आज अझ अगाडि जान चाहन्छ, अर्थमन्त्री बेलाजेल स्मोट्रिचलो गत वर्ष प्यालेस्टिनीहरूबारे ‘कथा’ भनेका थिए । यस महिना जारी गरिएको डकुमेन्ट्रीको भागको रूपमा एक अन्तर्वार्तामा, स्मोट्रिचलाई सोधिएको थियो कि इजरायलको सिमाना जोर्डन नदीभन्दा बाहिर विस्तार गर्नुपर्छ ? उनले जवाफ दिए “बिल्कुल, तर बिस्तारै … हाम्रा महान धार्मिक एल्डरहरूले “यरूशलेमको भविष्य दमास्कससम्म फैलिनेछ” भनेर भन्थे ।”
इजरायलको हिंसा पहिले नै ऐतिहासिक प्यालेस्टिनको सिमानाभन्दा बाहिर फैलिएको छ, नेतान्याहूले लेबनानी जनतालाई टेलिभिजन सम्बोधनमा चेतावनी दिएका छन् कि उनीहरूले गाजाका प्यालेस्टिनीहरूले जस्तै नियति भोग्नेछन् । इजरायली आक्रमण र हवाई बमबारीमा आफ्नै देशमा हजारौँ लेबनानी मारिएका छन् ।
नरसंहारको एक वर्षमा, इजरायलको सूत्र स्पष्ट भएको छः विलय यसको लक्ष्य हो; जातीय सफाया यसको विधि हो† आत्मरक्षा यसको बहाना हो । यो सूत्र संयुक्त राज्य अमेरिकाले सिधै स्वीकृत गरेको छ, अमेरिकी स्वीकृतिबिना इजरायलले काम गर्न सक्दैन र गर्दैन ।
सूत्र तोड्नुपर्छ तर कसरी ?
गत हप्ता, प्रोग्रेसिभ इन्टरनेशनलको गभर्निङ काउन्सिलले एक जरुरी वक्तव्य प्रकाशित ग¥यो किनभने नरसंहार क्षेत्रीय युद्धतिर बढ्दै गएको छ । वक्तव्यमा स्पष्ट लेखिएको छ, ‘प्यालेस्टिनी जनताको मुक्ति नै शान्तिको एक मात्र मार्ग हो । आजको प्रगतिशील शक्तिहरूको काम इजरायली शासनको प्रतिरोधलाई अन्तर्राष्ट्रियकरण गर्ने, त्यसलाई कायम राख्ने जटिलताको साङ्लोलाई तोड्ने र प्यालेस्टिनको मुक्तिको लागि विश्वव्यापी सङ्घर्षलाई गति दिनु हो । यस क्षेत्रका सबै जनताका लागि अरू कुनै कुराले शान्ति र सुरक्षा दिन सक्दैन ।”
इजरायली शासनको हालैका कार्यहरू, क्याबिनेटले लेख्छ, रङ्गभेद र जातिभेदले दक्षिण अफ्रिकाको सम्झना दिलाउँछ, जसले १९८० को दशकमा अङ्गोला, मोजाम्बिक र नामिबियाविरुद्धको युद्धलाई बढायो । त्यसपछि, अहिलेजस्तै, रङ्गभेद उन्मूलन गर्न अन्तर्राष्ट्रिय एकता महत्वपूर्ण थियो । त्यतिबेला अफ्रिकी जनताका लागि क्युवाली स्वयम्सेवी सैनिकहरू र सोभियत हतियारहरूको समर्थन प्राप्त थियो र त्यसैको परिणामस्वरुप अङ्गोलाले रङ्गभेदी दक्षिण अफ्रिकी सरकारलाई पराजित ग¥यो, रङ्गभेदको पतनलाई शिघ्र बनायो ।
रङ्गभेद र जातिभेदको अन्त्य फेरि हुनेछ । वास्तवमा, यो फेरि हुनैपर्छ । तर यो नरसंहारको अन्त्य, यस रङ्गभेदको अन्त्य र हाम्रो संसारको पूर्ण उपनिवेशीकरण अन्त गर्नको लागि हामी सबैले ऐतिहासिक, विश्वव्यापी, साहसी र प्रतिबद्ध आन्दोलन अगाडि बढाउन जरुरी छ ।

ऐक्यबद्धतामा,
प्रगतिशील अन्तर्राष्ट्रिय सचिवालय
अनुवाद : आरोही