केसीएनएको टिप्पणी – महान् शक्ति नै मात्र शान्ति र समृद्धिको पूर्ण ग्यारेन्टी

अतिक्रमण र हस्तक्षेपबाट मुक्त शान्तिपूर्ण र स्थिर वातावरणमा स्वतन्त्र विकास र समृद्धि हासिल गर्नु मानवजातिको साझा र निरन्तर आकाङ्क्षा हो । तर, शान्तिप्रेमी मानवहरूले अहिले गम्भीर चुनौतीको सामना गरिरहेका छन् ।
वर्तमान विश्वमा जहाँ शक्तिशालीले मात्र आफ्नो इज्जत र प्रतिष्ठाको रक्षा गर्न सक्छ र विजयले मात्र आफ्नो उद्देश्यको वैधता प्रमाणित गर्न सक्छ । यदि आफूसित शक्तिशाली सैन्य शक्तिको दृढ आधारमा छैनन् भने शान्ति र समृद्धि मृगतृष्णाबाहेक केही होइन ।
यदि तपाईं साम्राज्यवादीहरूको गुलाम बन्न चाहनुहुन्न जो झन् बढ्दै गएका छन्, तपाईंले आफ्नो ठूलो सैन्य शक्ति निर्माण गर्नुपर्छ ।
आक्रामकता र युद्ध साम्राज्यवादका अपरिहार्य अस्त्र हुन् र जबसम्म विश्वमा साम्राज्यवाद रहिरहन्छ, तबसम्म युद्धको खतरा कहिल्यै हट्ने छैन ।
साम्राज्यवादीहरू साना र कमजोर देशहरूमा सैन्य दबाब दिन तुरुन्तै ठुला सशस्त्र सेना परिचालन गर्छन् । तिनीहरू कमजोर देशहरूविरुद्ध युद्ध र सशस्त्र द्वन्द्व सुरु गर्न हिचकिचाउँदैनन् । र उनीहरूले गठबन्धनको शक्तिलाई सूचीबद्ध गरेर उनीहरूलाई चुनौती हुने ठुला शक्तिहरूलाई धम्की दिने प्रयास गर्छन् । तिनीहरूको मुख्य उद्देश्य आफ्नो सैन्य शक्तिको मद्दतले अन्य देशहरूलाई आफ्नो नियन्त्रणमा ल्याउने र विश्वमा प्रभुत्व जमाउने हो ।
अमेरिकी इतिहासले देखाउँछ कि युद्ध शब्द आधिपत्य शब्दसँग लामो समयदेखि सहअस्तित्वमा रहेको छ । दोस्रो विश्वयुद्धपछिदेखि संरा अमेरिकाले कोरिया, भियतनाम, पनामा, कोसोभो, अफगानिस्तान र इराकसहित धेरै ठूला र साना युद्धहरू गर्यो । विश्वलाई लुट्ने र प्रभुत्व जमाउन खोज्ने अमेरिकाको मुख्य माध्यम युद्ध भएको छ ।
विश्व सर्वोच्चताको लागि, संरा अमेरिकाले विशाल सैन्य उद्योग सञ्चालन गर्यो र ग्रह भर सैन्य अड्डाहरूको एक व्यापक नेटवर्क गठन गर्यो । १९४५ देखि, यसले ८० भन्दा बढी देश र क्षेत्रहरूमा सयौँ सैनिक आधार निर्माण गरेको छ । र यसले विश्वभर विमानवाहक, स्टेल्थ लडाकू र रणनीतिक आणविक पनडुब्बीजस्ता आक्रमणको लागि धेरै सेना र हतियारहरू तैनाथ गरेको छ । साथै एशिया–प्यासिफिक क्षेत्रमा यसले आफ्ना सेनाहरूलाई बलियो बनाउँछ र क्षेत्रीय देशहरूलाई सैन्य खतराहरू खडा गर्न भाडाका लडाकू बलहरू जम्मा गरेको छ ।
कमजोर सैन्य शक्तिले साम्राज्यवादीहरूको आक्रमण र युद्धको चाललाई रोक्न सक्दैन । यो सन् १९८० को दशकमा ग्रेनाडा र पानामाको आक्रमण, १९९० को दशकमा युगोस्लाभियामा भएको हवाई आक्रमण र २१ औँ शताब्दीको पहिलो दशकमा अफगानिस्तान र इराकमा गरिएको सैन्य आक्रमणले प्रमाणित गरेको छ ।
साम्राज्यवादीहरूको “सद्भावना” मा आशा राखेर वा अरूको शक्तिमा भर परेर आफ्नो रक्षा गर्ने प्रयास गर्नु आत्म–विनाशलाई निम्तो गर्नुजत्तिकै राम्रो हो ।
अहिलेको विश्वमा जहाँ शक्ति एकअर्कामा हिंसक रूपमा ठोक्किन्छ र जीत र हारको निर्धारण शक्तिद्वारा गरिन्छ, कमजोर सैन्य शक्ति भएको देश कमजोर र साम्राज्यवादीहरूको आक्रमण र लुटपाटको निशाना बन्न पुगेको छ ।
साम्राज्यवादीहरू अन्य देशका जनतालाई न शान्ति र समृद्धि दिन्छन् न त उनीहरू स्वतन्त्र रूपमा बाँच्न दिन चाहन्छन् । उनीहरूले आफूले चाहेको काम गर्न बाध्य पार्ने प्रयास मात्र गर्छन् ।
विगत र वर्तमानमा पनि यस्ता उदाहरण छन् । हामीले यो सोच्नु हुँदैन कि आजको मध्यपूर्वमा युद्धको अन्धाधुन्ध प्रहार हाम्रो लागि कुनै चिन्ताको विषय होइन । जब तिनीहरूले आफ्नै शक्ति निर्माण गरेर साम्राज्यवादीहरूविरुद्ध लड्छन्, तब मात्र देश र राष्ट्रहरूले आफ्नो सार्वभौमसत्ता र स्वाभिमानको रक्षा गर्न र आर्थिक वृद्धि हासिल गर्न सक्छन् ।
तसर्थ ठूलो र बलियो सैन्य शक्ति मात्र वास्तविक शान्ति र समृद्धिको पूर्ण ग्यारेन्टी हो ।

अनुवाद : प्रकाश