भर्खरै :

‘आदर निकेतन’ को लागि सबैको सहयोगको खाँचो

भक्तपुर बचत तथा ऋण सहकारी संस्थाले सोमबार वृद्धवृद्धाहरूको समुपस्थितिमा नेमकिपाका अध्यक्ष नारायणमान बिजुक्छेँ (रोहित) ले एक विशेष समारोहबिच ‘भक्तपुर आदर निकेतन’ भवनको उद्घाटन गरे । सञ्चालक समितिले भक्तपुर आदर निकेतन सञ्चालनमा ल्याउन ज्येष्ठ नागरिकहरूलाई नाम दर्ता गर्न आह्वान गरेको छ । ज्येष्ठ नागरिकहरूले आदर निकेतनमा नाउँ दर्ता गरे साता दिनपछि नै सो निकेतन सञ्चालन गर्ने व्यवस्थापन समितिले जनाएको छ । आदर निकेतन खोल्नु राम्रो काम हो । आदर निकेतन सञ्चालन भएकोमा विभिन्न ठाउँ र व्यक्तिले गुणगान गर्ला, धन्यवाद देला । तर, आदर निकेतन राम्रो काम भए पनि नियमित सञ्चालन गर्नु सजिलो होइन । यसले धेरै आर्थिक भार व्यहोर्नुपर्छ । यसकारण, यो राम्रो काम भएर पनि चुनौतीपूर्ण छ ।
समयको गति र घटनाक्रमले समाजमा आदर निकेतन आवश्यक छ भन्ने महसुन भयो । समयसँगै आदर निकेतन पनि टोल–टोलमा खोल्नुपर्ने आवश्यकता होला । तर, त्यो कुनै एउटा सामाजिक संस्था या सहकारीको सहयोगले मात्र पूरा सम्भव हुँदैन । यसको निम्ति समाजका समाजसेवी, सामाजिक कार्यकर्ता, राजनीतिक कार्यकर्ता, सहकारी संस्था, स्थानीय तह, व्यापारी, बुद्धिजीवीहरूको नैतिक र भौतिक मात्र होइन आर्थिक सहयोग पनि आवश्यक हुन्छ । भक्तपुर आदर निकेतन हाम्रै ज्येष्ठ नागरिकहरूको आश्रम स्थल हो । उनीहरूको हेरविचार, पालनपोषण, स्वास्थ्योपचार, श्रद्धाभाव, आदर सत्कार गर्नु हामी सबैको जिम्मेवारी हो भन्ने बोध हामी सबैमा हुनुपर्छ । भक्तपुर आदर निकेतन समुदायकै साझा घर सम्झेर त्यसलाई अनन्तसम्म टिकाउन आर्थिक सहयोग निरन्तर गरिरहनु आवश्यक छ ।
हुन त यस्ता आदर निकेतन र वृद्धाश्रमहरू राज्यले नै गाउँठाउँ र सहर बजारमा खोल्नुपर्ने हो । राज्यले खोल्दा ज्येष्ठ नागरिकहरूको निम्ति आवश्यक स्रोत र साधन जुटाउन सकिन्छ । उनीहरूको समय–समयमा स्वास्थ्य परीक्षण गर्न नर्स, चिकित्सकको व्यवस्था, विज्ञहरूबाट प्रवचन तथा आवश्यक भौतिक सामग्रीहरूको व्यवस्था गर्न सकिन्छ । राज्यले गर्नुपर्ने काम एउटा सहकारी संस्थाले गर्ने आँट गरेको छ । त्यसलाई बढावा दिने, उत्साहित गर्ने र टेवा पु¥याउने काम समुदायका सहयोगीहरूले गर्नुपर्ने हुन्छ । आदर निकेतनमा राख्न चाहने परिवारका सदस्यहरूले संस्थाले तयार गरेको आचारसंहिता पालना गर्नुपर्ने हुन्छ । परिवारका सदस्यहरूको जिम्मामा आदर निकेतनमा भर्ना गर्नुपर्ने हुन्छ ।
संस्थाले हाललाई उक्त आदर निकेतन दिवाको रूपमा सञ्चालन गर्नेछ । बिहान ९ बजेदेखि ५ बजेसम्म सञ्चालन हुने भनिएको उक्त आदर निकेतनमा धूमपान गर्न र मद्यपान गर्न निषेध गरिएको छ । ६८ वर्षदेखि ८५ वर्षसम्मका ज्येष्ठहरू मात्रै हाललाई आदर निकेतनमा राख्ने सञ्चालकले जनाएको छ । वृद्धवृद्धाहरूलाई आवश्यक भोजन गराउन, चियापान गराउन सक्ने भए पनि घरमै तयार गर्ने गरिएको या खानेकुरा र खानालाई निषेध गरिएको छ । तर, त्यसको लागि दाता या सहयोगीहरूले आर्थिक सहयोग गर्नसक्ने, चामल, चिउरा, फलफुल प्रदान गर्नसक्ने व्यवस्था मिलाइएको छ । आदर निकेतन सञ्चालनपछि अनेक गुनासा आउन सक्छ, कमी कमजोरी हुनसक्छ । त्यसलाई समाजका अगुवा, समाजसेवी, बुद्धिजीवीहरूले समयमै सल्लाह र सुझाव दिएर हल गर्नुपर्ने तड्कारो आवश्यकता छ ।
आदर निकेतन सञ्चालनमा आएपछि सञ्चालकले उनीहरूको दिनचर्या कसरी बिताउने, उनीहरूको अनुभव कसरी आदानप्रदान गराउने, उनीहरूसँग रहेको सीप नयाँ पुस्तामा कसरी पु¥याउने र उपयोग गर्ने भन्नेबारे चिन्तनमनन गरिरहनुपर्छ । पहिलो गाँसमै ढुङ्गा पर्दा नमिठो हुन्छ । वृद्धवृद्धाहरूको सेवा गर्ने पवित्र इच्छा र चाहना भए पनि त्यसले नकारात्मक सन्देश जानसक्छ । समुदायका सबै मानिसहरू असल, चरित्रवान नै हुन्छन् भन्ने होइन । राम्रो काम भड्काउने, झूट कुरा फलाकेर गलत सन्देश दिने कामतर्फ सञ्चालक, समाजसेवी र बुद्धिजीवीहरू सचेत हुनुपर्छ । यस्तो पवित्र कामलाई सरकारले पनि सामाजिक सेवाअन्तर्गत आर्थिक सहयोग गर्नुपर्छ ।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *