पश्चिमा र प्रतिक्रियावादी सञ्चारमाध्यमको पाखण्ड

इजरायलले निहुँ खोजेर इरानमाथि हवाई हमला गरिरहेको छ । त्यसको प्रतिकारमा इरानले आफ्नो भूमिबाटै इजरायलमाथि ब्यालेस्टिक र हापर सोनिक क्षेप्यास्त्रले हमला गरिरहेको छ । इजरायलले इरानमाथि हमला गरेर निकै ठुलो नोक्सानी पु¥याएको छ । त्यसको तुलनामा इरानले इजरायलमाथि गरेको जवाफी हमलामा कम मात्र सर्वसाधारण नागरिकको हताहती भएको छ । तर, इरानी बम इजरायलको ६ तहका क्षेप्यास्त्र प्रतिरोधी प्रणालीहरू चिरेर राजधानी तेलअभिवलगायत विभिन्न सहर र सैनिक ठेगानाहरूमा बर्सिन थालेपछि इजरायल सरकार छटपटाउन थालेको छ । आफ्नो भूमिमा कुनै शत्रुको क्षेप्यास्त्र छिर्न नसक्ने घमण्ड गर्ने इजरायली सरकार सेनासित अहिले कुनै जवाफ छैन । आफ्ना केही सय नागरिकका घर ध्वस्त भएपछि र केही दर्जन नागरिक हताहत भएपछि युद्धको नियम र मानव अधिकारको कुरा उठाउन थालेको छ । प्यालेस्टिनी इस्लामिक प्रतिरोध आन्दोलन – हमासलाई समूल नष्ट गर्ने भन्दै गाजापट्टीमा दुई वर्षदेखि बमबारी गरेर त्यहाँका शिशु, बालबालिका, वृद्धवृद्धा र महिला केही पर्वाह नगरी ५५ हजारभन्दा बढी प्यालेस्टिनीको हत्या गरेको र गाजाका सहरहरूलाई भग्नावेशषको थुप्रोमा परिणत गरेको इजरायली सरकार र सेनाले युद्धको नियम र मानव अधिकारको कुरा गर्नु कुनै तुक छैन । इरानसितकै द्वन्द्वको सन्दर्भमा पनि पहिलो दिन इरानमाथि आक्रमण गर्दा नागरिक क्षेत्र र अस्पताल, विद्यालय केही नभनी हमला गरेको इजरायलसित इरानले सैनिक अस्पताल र स्टक एक्सचेन्जमा हमला ग¥यो भनी विरोध गर्ने कुनै अधिकार छ र ?
जातिवादी र फासीवादी राज्य इजरायलको कुनै पनि कुरा विश्वका जानकार मानिसहरूले पत्याउने कुरै छैन । तर, त्यही इजरायलको अपराधलाई चोख्याउन इजरायली राज्यका सञ्चारमाध्यमको नक्कल गरेर पश्चिमा र विभिन्न देशका प्रतिक्रियावादी सञ्चारमाध्यमहरूले अज्ञानता र पाखण्डी चरित्र प्रस्तुत गरिरहेका छन् । इजरायलको जन्म नै सदियौँदेखि आफ्नो भूमिमा शान्तिपूर्वक बसिरहेका प्यालेस्टिनी जनतालाई विस्थापित गरेर जबरजस्ती गराइएको थियो । इजरायल स्थापनाको ७७ वर्षमा उसले अधिनस्थ प्यालेस्टिनी भूमिभित्र वा छिमेकी देशहरूमा कुनै पनि वर्ष सेना परिचालन नगरिकन वा हत्या हिंसा नगरिकन बसेको इतिहास छैन ।
इजरायली शासकहरूले कुनै पनि सम्झौता र राष्ट्र सङ्घीय प्रस्तावको समेत इमानदारीपूर्वक पालना गरेको छैन । इजरायली सेनाले लडाकुहरूदेखि लिएर निहत्था प्यालेस्टिनीहरूको हत्याको सही लेखाजोखा नै छैन । विगत २० वर्षदेखि गाजापट्टीको चारैतिर २० फिट अग्लो काँडेतारको बाक्लो बार लगाएर घना आवादी भएको उक्त क्षेत्रलाई खुला कैदखाना बनाइराखेको छ । त्यहाँ कुनै किसिमको नयाँ प्रविधि र सामग्री त के अत्यावश्यक खानेलाउने उपभोग्य वस्तु र चिकित्सा सामग्री र औषधिसमेत आवश्यक मात्रामा भित्रिन दिएको छैन । २०२३ को अक्टोबरमा हमास–इजरायल युद्धदेखि इजरायलले त्यहाँ पूर्णस्तरको नाकाबन्दी लगाएर भोकमरीको स्थिति निम्त्याएको छ । संयुक्त राष्ट्र सङ्घ होस् वा विश्व स्वास्थ्य सङ्गठन कुनै पनि सङ्घ संस्थाको आह्वान र आग्रहलाई इजरायल सरकार र सेनाले सुनुवाइ गरेका छैनन् । इजरायलको यस्तो दुष्कार्यलाई ढाकछोप गरेर इजरायलको केही संरचनामा नोक्सान हुनेबित्तिकै इरानमाथि मानव अधिकार हनन गरेको र युद्धअपराध गरेको दुष्प्रचारमा उत्रेका पश्चिमा र प्रतिक्रियावादी सञ्चारमाध्यमहरूको चरित्रलाई पाखण्डी र बेइमानीबाहेक अरु भन्न सकिन्न ।
दुई देशको चालु द्वन्द्व इरानले सुरुवात गरेको होइन । इरानले आफ्नो देशको रक्षा गर्न र देशको सार्वभौमिकता जोगाउन सङ्घर्ष मात्र गरिरहेको छ । संरा अमेरिका, नाटो वा इजरायलले जहाँ पनि, जहिले पनि र जस्तोसुकै आक्रमण गर्न पाउनुपर्छ र कुनै देश वा शक्तिले पनि त्यसको प्रतिकार वा प्रतिवाद गर्नुहुँदैन भन्ने तर्क साम्राज्यवादका दासहरूको मात्र हुने गर्छ । कुनै स्वाधीन देशको स्वतन्त्र शासक र जनताले त्यस्तो कुतर्क गर्नेहरूलाई घृणा र तिरस्कार गर्छन् । संरा अमेरिका र इजरायलले जस्तो इरानले कुनै देशमाथि हमला गरेको छैन । हो, आफ्नो देशमा हमला गरेकाहरूविरुद्ध युद्ध नगरी आत्मसमर्पण गरेको आधुनिक इरानको इतिहास पनि छैन । यतिबेला इरानमाथि इजरायली आक्रमणको कुनै पनि तवरले समर्थन गर्नु र इरानको प्रतिकारको विरोध गर्नु आफूलाई प्रतिक्रियावादी, नरसंहारकारी र मानवताको शत्रुको पक्षमा उभ्याउनु हुनेछ भने त्यसको विपरीत साम्राज्यवादी र प्रभुत्ववादी युद्धको विरोध गर्नु मानवताको पक्षमा उभिनु हुनेछ ।